هویت ۹ شهروند اهل تربت جام و تایباد که در جریان اعتراضات سراسری در تربت جام و مشهد با تیراندازی مستقیم نیروهای نظامی کشته شدند، احراز شد.
به گزارش شبکه اسناد حقوق بشر بلوچستان (کمپین فعالین بلوچ)، هویت ۹ شهروند اهل تربت جام کشته شده در جریان اعتراضات سراسری احراز شد.
هویت این شهروندان، «عرفان صاحبی» ۲۴ ساله فرزند محمد، «سینا کبودانی»، «اویس صاحب سمیع آبادی» ۲۳ ساله، «امیرحسین شهرزاد» ۲۰ ساله، «مجتبی مودنی» ۲۰ ساله، «ابراهیم میراسماعیلی» ۳۹ ساله، «مصعب سعیدی» ۲۳ ساله، «مجتبی امیری» ۳۱ ساله، «محمدرضا احمدی رست» ۲۷ ساله، جملگی اهل تربت جام و تایباد برای شبکه اسناد احراز شده است.
به گفته منابع شبکه اسناد، امیرحسین پس از شناسایی شدن در جریان اعتراضات مورد تعقیب نیروهای نظامی قرار گرفته و در داخل کوچه درب منزلش با شلیک مستقیم گلوله کشته شده است.
آقای میراسماعیلی نیز در جریان اعتراضات در بلوار توس مشهد با تیراندازی نیروهای نظامی کشته شده است. مصعب سعیدی نیز که کارگر ساختمانی بوده در تاریخ ۱۹ دی ماه با شلیک مستقیم گلوله کشته شده است.
مجتبی امیری نیز در ۱۹ دی ماه در جریان اعتراضات سراسری و در حین فرار در داخل خیابان در مشهد مورد هدف گلوله از ناحیه قفسه سینه قرار گرفته و کشته شده است.
محمدرضا احمدی که کارگر بوده، اهل جزیره کیش و ساکن تایباد، در جریان اعتراضات سراسری در تربت جام، در حالی که در تلاش برای دفاع از چند معترض از دست نیروهای سرکوبگر بوده، با ضربات متعدد چاقو، باتوم و در نهایت شلیک گلوله کشته شده است.
روایت یکی از شهروندان اهل تربت جام در جریان اعتراضات سراسری روزهای پنج شنبه و جمعه، ۱۸ و ۱۹ دی ماه ۱۴۰۴ به شرح زیر است:
من خودم شبهای ۱۸ و ۱۹ دی در تربتجام حضور داشتم. شب ۱۸ دی، شهر عملاً در اختیار مردم بود و نیروهای انتظامی شلیک نمیکردند. اما روز ۱۹ دی از حوالی ساعت ۱۲ ظهر، شهر کاملاً خالی از نیروهای انتظامی شد. عصر همان روز، حدود دو هزار نیروی بسیج از روستاهای اطراف با فراخوان و به بهانه ایجاد ناامنی، تخریب مساجد و حسینیه ها به تربتجام منتقل شدند. حتی از اردوگاه مهاجران افغان مستقر در منطقه نیز افرادی را به شهر آوردند.
به بسیجی های بومی و روستاهای اطراف اعلام کردند که اهل سنت تربت جام در حال تخریب و آتش زدن مساجد و حسینیه های اهل تشیع هستند. با این بهانه زمینه سرکوب معترضان تربت جام فراهم شد.
از حوالی ساعت ۸ شب، تمامی خیابانهای اصلی و فرعی شهر در کنترل نیروهای سرکوب قرار گرفت. اجازه شکلگیری هیچ تجمعی داده نمیشد و در کوچهها نیرو مستقر شده بود؛ فضای شهر عملاً حالت حکومت نظامی داشت. با این حال، مردم تربتجام از مسیر فلکه شهرک که خیابان بسته نبود و بعداً مشخص شد به نوعی تله بوده، تجمع کردند و حدود سه هزار نفر گرد هم آمدند.
اما ناگهان تیراندازی آغاز شد. افرادی که در صف اول حضور داشتند، هدف قرار گرفتند و بسیاری از آنان جان خود را از دست دادند. صحنهها بسیار هولناک بود.
تمام کسانی که کشته شدند، انسانهای عادی بودند؛ برخی جوان، برخی در آستانه ازدواج، برخی دارای فرزند. داغی که بر دل خانوادهها، بهویژه مادرانشان نشست، جبرانناپذیر است و جای تأسف و اندوه عمیق دارد.
