مستند شده توسط شبکه اسناد حقوق بشر بلوچستان/ یکشنبه ۱۹ دی بهمن ماه ۱۴۰۴
محمدمهدی سالاری، ۲۲ ساله، فرزند داریوش، اهل شهرستان کهنوج، دانشجوی مهندسی پزشکی گرایش الکتروتکنیک و از دانشجویان نخبه دانشگاه فردوسی مشهد بود.
بر اساس اطلاعات بهدستآمده از نزدیکان محمدمهدی، شامگاه پنجشنبه ۱۸ دیماه ۱۴۰۴، محمدمهدی سالاری در جریان اعتراضات سراسری در شهر مشهد، با اصابت گلوله جان خود را از دست داد. گلوله به قفسه سینه او اصابت کرده و موجب مرگ وی شده است.
روز جمعه، مسئولان دانشگاه فردوسی مشهد با خانواده محمدمهدی تماس گرفته و اعلام کردند که فرزندشان بر اثر اصابت گلوله جان باخته است. خانواده که در شهرستان کهنوج ساکن بودند، بلافاصله پس از دریافت این تماس راهی مشهد شدند. با پیگیری خانواده و با کمک دانشگاه، پیکر محمدمهدی شناسایی شد.
به گفته منابع نزدیک به خانواده، پس از شناسایی هویت، پیکر محمدمهدی بدون تأخیر و پس از انجام غسل و کفن به خانواده تحویل داده شد. در روز نخست، به دلیل تعداد بالای پیکرهای جانباختگان، امکان انتقال فوری با آمبولانس فراهم نشد. در نهایت، خانواده صبح روز یکشنبه حدود ساعت ۸ از مشهد حرکت کرده و همان شب پیکر محمدمهدی را به شهرستان کهنوج منتقل کردند.
مراسم تشییع پیکر محمدمهدی سالاری روز دوشنبه با حضور گسترده شهروندان در کهنوج برگزار شد. به گفته نزدیکان خانواده، پدر او که آرزوی برگزاری مراسم عروسی فرزندش را داشت، هنگام ورود پیکر محمدمهدی به خانه، با پخش ساز و دهل، آیینی نمادین برای وداع با فرزندش برگزار کرده است.
محمدمهدی سالاری از دانشجویان ممتاز دانشگاه فردوسی مشهد بود و بنا بر برنامهریزیهای انجامشده، قرار بود در سال آینده از سوی دانشگاه برای ادامه تحصیل بورسیه کشور آلمان شود. او به موسیقی علاقهمند بود و نواختن گیتار و پیانو را دنبال میکرد.
نزدیکان محمدمهدی او را فردی متدین توصیف میکنند که به انجام فرایض دینی پایبند بوده و همواره در صف اول نماز جماعت دانشگاه حضور داشته است. به گفته اطرافیان، او در زندگی شخصی خود به رعایت حلال و حرام پایبند بوده است.
این روایت در چارچوب مستندسازی موارد جانباختن شهروندان و دانشجویان در جریان اعتراضات سراسری و بر اساس شهادت خانواده و منابع نزدیک تنظیم شده است.
لحظه انتقال پیکر محمدمهدی سالاری از مشهد به منزلش در کهنوج
