مستند شده توسط سازمان شبکه اسناد حقوق بشر بلوچستان – یکم اسفند ماه ۱۴۰۴
فاطمه خانچه ۲۶ ساله فرزند منصور و دارای چهار برادر است. او مادر دو کودک به نامهای کیان (۷ ساله) و الین (۳ ساله) بود. همسر وی حسین ناوکی است. خانوادههای دو طرف با یکدیگر نسبت فامیلی دارند؛ مادر فاطمه و پدر حسین دخترخاله و پسرخاله هستند. حسین ناوکی از طایفههای ناوکی و سالاریِ رودبار و فاطمه خانچه اهل روستای سهران وسط، از طایفههای سعیدی و خانچه و از بلوچهای رودبار هستند.
طبق اطلاعات دریافتی از منابع نزدیک به خانواده فاطمه، این زوج حدود ۱۰ سال زندگی مشترک داشتهاند. نزدیکان فاطمه اعلام کردهاند که حسین فاقد شغل ثابت بوده و با مشکل اعتیاد به مشروبات الکلی و بدرفتاری مواجه بوده است.
منابع تاکید کردند که حسین در سه نوبت اقدام به خودزنی کرده و خود را با چاقو مجروح کرده بود. در پی تداوم اختلافات، فاطمه درخواست طلاق داده و خواهان جدایی شده بود. گفته میشود حدود دو ماه پیش از حادثه، آنها جدا از یکدیگر زندگی میکردند و دو روز پیش از وقوع قتل نیز جلسه دادگاه میان آنها برگزار شده بود.
بعد از ظهر روز چهارشنبه ۲۹ بهمن ماه ۱۴۰۴، حسین ناوکی با موتورسیکلت فاطمه را تعقیب میکند. بر اساس مستندات جمعآوریشده، زمانی که فاطمه مقابل منزل و در کوچه، سوار بر خودروی خود قصد ورود به حیاط را داشته، حسین با استفاده از یک قبضه سلاح کلت کمری به سوی او شلیک میکند. گلوله به قلب فاطمه اصابت کرده و او در اثر شدت جراحات جان خود را از دست میدهد.
بنا بر این گزارش، متهم پس از ارتکاب قتل به منزل خاله خود مراجعه کرده و ساعاتی بعد توسط مأموران بازداشت شده است. مراسم تشییع پیکر فاطمه خانچه روز پنجشنبه ۳۰ بهمنماه ۱۴۰۴ در شهرستان کهنوج برگزار شده است.
این پرونده، که توسط شبکه اسناد حقوق بشر بلوچستان مستندسازی شده، بار دیگر موضوع خشونت خانگی و مخاطرات پیشروی زنانی را که در مسیر جدایی از همسران خود قرار دارند، برجسته میکند.
