📝 گردآوری؛ شبکه اسناد حقوق بشر بلوچستان
مولوی حبیبالله حسینبُر از روحانیون اهلسنت بلوچ بود که سرنوشت او همچنان در هالهای از ابهام قرار دارد و در میان موارد ناپدیدشدن، ترور، اعدام و قتل فعالان اهلسنت بلوچ، به عنوان نمونهای از «ناپدیدسازی قهری» شناخته میشود.
مولوی حبیبالله حسینبُر، فرزند مولوی ابوالحسن حسینبُر، در منطقه گُشت از توابع شهرستان سراوان در استان سیستان و بلوچستان متولد شد. او از روحانیون فعال اهلسنت در بلوچستان بود و در حوزههای مذهبی و مسائل مرتبط با حقوق اهلسنت فعالیت داشت.
پس از انقلاب ۱۳۵۷، به دلیل فعالیتهای مذهبی و اجتماعی، مدنیذبازداشت و سه سال در زندان نگهداری شد. در سال ۱۳۷۳، با شرط عدم فعالیت سیاسی از زندان آزاد شد. با این حال، همان سال از سوی وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی ایران و با دستور سعید امامی به تهران فراخوانده شد.
پس از این احضار، مولوی حبیبالله حسینبُر ناپدید شد و تاکنون هیچ اطلاع رسمی درباره سرنوشت او منتشر نشده است. برخی منابع او را در فهرست علمای اهلسنتی قرار دادهاند که در دهه ۱۳۷۰ پس از بازداشت یا احضار توسط نهادهای امنیتی مفقود شده و وضعیت آنها هرگز روشن نشده است.
خانواده و نزدیکان او طی سالهای گذشته بارها پیگیر وضعیت وی بودهاند، اما هیچ مرجع رسمی درباره محل نگهداری، وضعیت حیات یا مرگ او توضیحی ارائه نکرده است. این پرونده نمونهای از ناپدیدسازی قهری است و در ادبیات حقوق بشری به آن به عنوان نقض جدی حقوق فردی و حق زندگی اشاره میشود.
