با گذشت حدود یک سال، قیمت انسولین قلمی در ایران از سطحی نسبتاً قابلدسترسی با پوشش بیمهای به ارقامی چندصد هزار تومانی رسیده و همزمان گزارشها از کمبود این داروی حیاتی، نگرانیهای جدی درباره وضعیت بیماران دیابتی بهویژه در مناطق محروم از جمله بلوچستان را افزایش داده است.
به گزارش شبکه اسناد حقوق بشر بلوچستان، حدود یک سال پیش انسولین قلمی سهمیهای برای بیماران دیابتی، با احتساب پوشش بیمه، معمولاً با هزینهای در حدود چند ده هزار تومان در اختیار بیماران قرار میگرفت و قیمت آزاد آن نیز در محدودهای بسیار پایینتر از امروز بود. این در حالی است که گزارشهای جدید نشان میدهد قیمت انواع انسولین در سال جاری با جهشی کمسابقه مواجه شده و در برخی موارد به بیش از ۶۰۰ هزار تومان برای هر قلم رسیده است.
بر اساس گزارشها، قیمت برخی انسولینهای قلمی ایرانی از حدود ۲۰۰ هزار تومان به بیش از ۶۴۰ هزار تومان افزایش یافته و انواع خارجی نیز حتی تا حدود ۸۰۰ تا ۹۰۰ هزار تومان در بازار عرضه میشوند.
همچنین منابع میدانی از کمیاب شدن این دارو در داروخانهها خبر میدهند، بهطوری که دسترسی به آن در بسیاری از مناطق با دشواری جدی همراه شده است.
در استان بلوچستان، این وضعیت با شدت بیشتری گزارش شده است؛ بهگونهای که برخی بیماران از رسیدن قیمت انسولین قلمی به حدود ۶۰۰ هزار تومان و در عین حال عدم دسترسی آسان به آن خبر میدهند. این شرایط موجب شده بسیاری از بیماران برای تأمین داروی خود ناچار به جستوجوهای طولانی، خرید از بازار آزاد یا حتی کاهش مصرف دارو شوند.
کارشناسان حوزه سلامت هشدار میدهند که انسولین برای بیماران دیابتی یک داروی حیاتی و وابسته به زندگی است و هرگونه اختلال در دسترسی یا افزایش قیمت آن میتواند پیامدهای جدی از جمله افزایش قند خون، بروز عوارض حاد، بستری شدن و حتی مرگ را در پی داشته باشد. برخی گزارشها نیز نشان میدهد که در پی افزایش شدید قیمتها، تعدادی از بیماران ناچار به کاهش دوز مصرفی خود شدهاند که این موضوع خطرات بیشتری برای سلامت آنان ایجاد میکند.
افزایش قیمت دارو، حذف یا کاهش یارانهها، وابستگی به نرخ ارز و ضعف در نظام توزیع از جمله عواملی عنوان شدهاند که در کنار یکدیگر به تشدید این بحران انجامیدهاند.
در مجموع، مقایسه وضعیت یک سال گذشته با شرایط فعلی نشان میدهد که دسترسی به انسولین از یک داروی نسبتاً قابل تأمین، به یک چالش جدی معیشتی و درمانی برای بیماران دیابتی تبدیل شده است؛ چالشی که در مناطق محروم مانند بلوچستان، با توجه به محدودیت زیرساختهای درمانی، ابعاد نگرانکنندهتری پیدا کرده است.
