وزارت آموزش پرورش در حالی کتابی با عنوان ” استان شناسی سیستان و بلوچستان ” منتشر و در سال تحصیلی 93-92 در بین دانش آموزان این استان توزیع کرده که دارای اشکالات و انتقادات اساسی در بخش تاریخ و فرهنگ حوزه بلوچستان است.
هدف از تالیف این کتاب آشنایی دانش آموزان مقطع تحصیلی متوسطه با تاریخ، جغرافیا و فرهنگ استان سیستان و بلوچستان عنوان شده است.
ظاهرا دو نفر از عزیزان سیستانی نگارش این کتاب را بر عهده داشته اند و جای سوال است که چرا در این امر مهم از اساتید برجسته بلوچ برای نگارش و تالیف این کتاب دعوت بعمل نیامده است؟
نکته مورد نقد تنها عدم دعوت از اساتید صاحب نام بلوچ در تالیف این کتاب نیست ، بلکه مهم اینجاست که نه تنها بطور شایسته ای به حوزه بلوچستان کتاب پرداخته نشده ، بلکه این طور می نماید که به عمد و با سمت سویی تحقیر آمیز بخش هایی مهم از تاریخ بلوچستان توسط مولفین نادیده گرفته شده است.
به طور مثال در بین صفحات ۷۰ تا ۷۱ کتاب سیستان و بلوچستان اینگونه با هم مقایسه شده اند:
شمال استان ( سیستان) :
“بشری و معبر کاروان های تجاری، خاستگاه نخستین تمدن های پیشرفته، سرزمین اساطیر و رستم، سیستان محل استقرار خاندان سورن یکی از هفت خاندان بزرگ ایرانی ، سیستانی ها از ارکان اصلی قدرت امپراتوری ساسانی ، سیستان عامل پایداری پادشاهان حکومت ها”
جنوب استان ( بلوچستان):
“تا قبل از قرن چهارم جنوب استان در دست قوم <جت> بود که قومی آریایی بودند ، بلوچ ها از اقوام عمان هستند که در طرف هندوستان می زیستند ، بلوچ ها پس از قرن چهارم به جنوب استان سیستان و بلوچستان کوچ کرده اند، بلوچ ها بعد از ظهور اسلام: مردمی سخت کـوش، بیابانگرد و کـوه نشین بـوده اند.”
آنچه در بالا ذکر شد تنها گوشه ای از تنگ نظری مولفین در نگارش این کتاب است و متاسفانه این طور می نماید که نگارندگان کتاب نگاه متعصبانه و سیاسی خود را جایگزین نگاه علمی و آموزشی کرده اند.
لازم به ذکر است که این کتاب به صورت آزمایشی به چاپ و توزیع درآمده و انتظار است مسولان استانی و همینطور نماینده گان مجلس قبل از نهایی شدن آن پیگیر تصحیح و انتشار مجدد آن با حضور اساتید ، نویسندگان و صاحب نظران بلوچ باشند.
لینک دانلود کتاب:
http://www.chap.sch.ir/books/1815
برگرفته از: صفحه فیسبوک محمد صدیق حسین زایی
