سیستان و بلوچستان بالاترین آمار مرگ و میر/ آنچه پنهان شده است

در روز های اخیر شاهد بودیم که تعدادی از خبرگزاری های دولتی با آب و تاب و بسیار مغرضانه آمار های ارائه شده توسط علی اکبر محزون مدیرکل آمار و اطلاعات جمعیتی ثبت احوال در مورد رشد جمعیت و زاد و ولد در سیستان و بلوچستان را در اشکال مختلف نقل می کردند. 

عده ای از آیات عظام در این زمینه تلویحا ابراز نگرانی کردند، برخی از سایت های مغرض مثل همیشه به تحلیل و بررسی خیالی پرداختند و طرح بحث افزایش جمعیت سنی ها و کم شدن جمعیت شیعه ها در کشور را مطرح کردند و آن ها که پرملات تر بودند از وجود دست های خارجی و کمک عربستان سعودی و تشویق مفتی های پاکستانی برای افزایش جمعیت سنی ها می گفتند و تا می توانستند در این جاده جولان می دادند.

به دور از دور اندیشی است که انکار کنیم؛ هنگامی که این گونه موارد بزرگنمایی می شوند حتما اهدافی در پس پرده وجود دارد و اگر هم تا آن وقت نباشد خود به خود به طور اتوماتیک باعث نگرانی جریان های افراطی شده و برنامه ها و طرح های جدید برای ضربه زدن به امری موهوم تولید می شود. 

بنده می خواهم در این چند سطر به نکته دیگری اشاره کنم که مطمئنا برای شما خواننده گرامی خالی از لطف دانستن نیست نکته اینجاست که 

همه سایت های دولتی و اکثر سایت های مستقل خواسته یا ناخواسته از آن دور مانده یا دوری گزیده اند و در واقع شاید بتوان گفت: پنهان کرده اند. در بخش دیگری از گزارش مدیر کل آمار و اطلاعات جمعیتی ثبت احوال که قسمتی از آن فقط بزرگنمایی شده بود آمده است:

استان های سیستان و بلوچستان، بوشهر و اصفهان به ترتیب با 14.3 و 10.3 و 6.8 در هزار بیشترین و استان های البرز، کرمان و هرمزگان  به ترتیب با 3.9 و 4.1 و 4.2 در هزار کمترین نرخ ثبت فوت را به خود اختصاص داده اند.

در واقع این بخش گزارش می گوید: بالاترین میزان ثبت مرگ و میر کشور در سیستان و بلوچستان است. بله درست متوجه شدید: سیستان و بلوچستان! 

حال از مسئولین و کلیه کسانی که جار می زنند و از بالاترین درصد ازدواج و ولادت در سیستان و بلوچستان ابراز نگرانی می کنند می پرسیم: چرا از بالاترین میزان مرگ و میری که در این استان وجود دارد ذکری به میان نمی آید؟!

تولد یک چیز طبیعی است که در یک پروسه کاملا طبیعی زمینه آن فراهم می شود. اما مرگ و میر همیشه طبیعی نیست. مخصوصا که یکی استان کم جمعیت دارای بالاترین درصد مرگ و میر باشد.

مسئولین باید پاسخ دهند. رسانه ها باید به این موضوع بپردازند و علل را جستجو کنند. همانقدر که تولد یک نوزاد جای خوشحالی و یا نگرانی برای عده ای دارد مرگ یک انسان هم باید ایجاد نگرانی کند. 

وانگهی در مساله ولادت هم نکات بسیاری از دید مغرضان دور مانده و یا خود را به تجاهل زده اند آنجا که گزارش‌های وزارت بهداشت ایران می‌گوید که بیشترین آمار مرگ و میر مادران در استان‌های سیستان و بلوچستان، و جنوب کرمان بوده است.

و همچنین با توجه به جمعیت کم سیستان و بلوچستان نسبت به استان های پرجمعیت کشور که شیعه نشین هستند تعداد تولد بسیار کم و ناچیز است و آمارها صرفا درصد تولد نسبت به جمعیت خود استان  را بررسی کرده اند نه در مقابل جمعیت کلان شهرها و یا کل کشور.

همانطور که می دانیم بسیاری از آمارها به هر دلیل در نظام کنونی بیان نمی شوند که در یکی از عجیب ترین این نوع آمارها در سال 88 مديركل دفتر سلامت جمعيت، خانواده و مدارس وزارت بهداشت  آقای مطلق وقتی خبرنگار ایلنا خبرگزاری کار ایران از وی می پرسندکه بيشترين ميزان مرگ و مير نوزادان مربوط به كدام استان است، در جواب می گوید:«استان سيستان و بلوچستان در اين زمينه مقام نخست را دارد و استان‌هاي سمنان، اصفهان و تهران از كمترين آمار مرگ و مير نوزادان برخوردارند.» 

از سوی دیگر بلوچستان در کل کشور کمترین میزان “امید به زندگی” را دارد. در حالی که تهران و گیلان بالاترین درصد را از آن خود کرده اند.

به این لینک مراجعه کنید:

http://hamshahrionline.ir/details/35324

امید به زندگی چیست؟!

امید به زندگی یک شاخص آماری است که نشان می‌دهد متوسط طول عمر در یک جامعه چقدر است و یا به عبارت دیگر هر عضو آن جامعه چند سال می‌تواند توقع داشته باشد. 

هر چه شاخص‌های بهداشتی و همچنین درمانی بهبود یابد امید زندگی افزایش خواهد یافت و از این رو این شاخص یکی از شاخص‌های سنجش پیشرفت و عقب ماندگی کشورهاست. که متاسفانه بلوچستان در پائین ترین درجه آن قرار دارد.

حال با توجه به موارد فوق الذکر آیا در مورد سیستان و بلوچستان باید برای میزان تولد نگران بود و یا برای میزان غیر طبیعی مرگ و میر ؟!

حبیب الله سربازی