ماما قدیر و همتی از جنس تجلی نور الهی

بلوچ قومیتی صلح طلب آرمش خواه و محبت پیشه می باشد ولی در برابر هجوم و هجمه ناکسان و نامردان از خود رشادتهای ستودنی به یادگار گذاشته است.در طول سالیان دور و دراز همواره بلوچ در برابر سیل مهاجمانی که چشم طمع به فرهنگ تمدن و سرزمین بلوچ داشته اند ایستاده است.

فرماندهی سیاه سوار بلوچ در لشکر خسرو پرویز و قبول وحدانیت االله به وسیله این فرمانده توانمند و حرکت میر چاکر در مبارزه با استعمارگران پرتغالی نمونه بارز این رشادتها میباشد.

امروزه بلوچستان مظلوم مانده است و مهجور زندگی میکند امروز بلوچ در دوکشور ایران و پاکستان در زیر چکمه های دژخیمان ضد بلوچ مقاومانه ایستاده است.حکومتهای نامبرده با استفاده از ابزارهای نظامی و با بهره گیری از اقوامی نظیر پنجاپی ها و پارسی ها سرزمین بلوچستان را چپاول نموده و فرزندان نازنین این سرزمین را در یوغ استعمار خویش گرفتار نموده اند،و تعدادی زیادی از فرزنان بلوچ  به ناحق و ناروا با تیر مستقیم و یا اعدام با چوبه دار به شهادت رسیده اند و خانواده های بلوچ جنازه فرزندانشان را گاه در دشتها پیدا میکنند و این نمونه بارز بی عدالتی در حق مردم بلوچ است و همچنین طبق گفته سازمانهای حقوق بشری بلوچ از سرنوشت بیش از 5000 جوان بلوچ گه توسط سازمانهای اطلاعاتی دو کشور ایران و پاکستان ربوده شده اند خبری در دست نیست.

بلوچ قومیتی صلح طلب است

ماما قدیر بلوچ

ﻣﺎﻣﺎ ﻗﺪﯾﺮ ﺑﻠﻮﭺ، ﭘﯿﺮﻣﺮﺩ 70 ﺳﺎﻟﻪ ﺍﯼ است که همرنگ دیگر مردم بلوچ است اما آغاز گر بزرگترین حرکت آرام اعتراضی بلوچ می باشد این پیرمرد سخت کوش بلوچ که زخم خورده سخت تمشیت روزگار توسط رژیم سفاک پاکستان می باشد، ماما قدیر بلوچ جنازه فرزند جوانش پس از مدتی ربوده شدن توسط سازمان اطلاعاتت پاکستان در دشتهای اطراف محل سکونتش پیدا نمود  جنازه فرزند دلبندش را که بر روی این جنازه آثار شکنجه وحشیانه سفاکان حکایت از حسادت شدید حاسدان بلوچ را به نشان میداد.

ماما قدیر بلوچ در ﺗﻤﺎﻡ ﻃﻮﻝ ﻋﻤﺮﺵ ﻧﻪ ﯾﮏ ﻓﺮﺩ ﺳﯿﺎﺳﯽ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﻧﻪ ﺭﻫﺒﺮﯼ ﺗﺸﮑﯿﻼﺗﯽ ﺳﯿﺎﺳﯽ ﺭﺍ ﺑﺮ ﻋﻬﺪﻩ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ  ﻣﺎﻣﺎ ﻗﺪﯾﺮ 35 ﺳﺎﻝ ﻓﻘﻂ ﯾﮏ ﮐﺎﺭﻣﻨﺪ ﻣﻌﻤﻮﻟﯽ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ .

ﺁﻧﭽﻪ ﻣﺎﻣﺎ ﻗﺪﯾﺮ ﺭﺍ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﻪ ﭼﻬﺮﻩ ﺍﯼ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﻭ ﻣﺤﺒﻮﺏ ﻭ ﺭﻫﺒﺮ ﯾﮏ ﺟﻨﺒﺶ ﻣﺪﻧﯽ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﺗﻼﺵ ﺍﻭ ﻭ ﺩﻫﻬﺎ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﺑﻠﻮﭺ ﺑﺮﺍﯼ ﺁﮔﺎﻫﯽ ﺍﺯ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺗﻦ ﺍﺯ ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻧﺸﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺳﮑﻮﺕ ﻫﻤﻪ ﺭﺳﺎﻧﻪ ﻫﺎ ﻭ ﺩﻭﻟﺘﻬﺎﯼ ﺟﻬﺎﻥ ﺭﺑﻮﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺗﺎ ﮐﻨﻮﻥ ﺍﺯ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﺸﺎﻥ ﺧﺒﺮﯼ ﺩﺭ ﺩﺳﺖ ﻧﯿﺴﺖ .

ﻣﺎﻣﺎ ﻗﺪﯾﺮ ﮐﻪ ﺟﻨﺎﺯﻩ ﻓﺮﺯﻧﺪﺵ ﺭﺍ ﭘﺲ ﺍﺯ ﮔﺬﺷﺖ ﻣﺪﺗﯽ ﺍﺯ ﺭﺑﻮﺩﻩ ﺷﺪﻧﺶ ﺩﺭ ﺩﺷﺘﻬﺎﯼ ﺑﻠﻮﭼﺴﺘﺎﻥ ﭘﯿﺪﺍ ﮐﺮﺩ، ﺩﺭﺩ ﻭ ﺭﻧﺞ ﺍﯾﻦ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ ﻫﺮ ﮐﺲ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﺩﺭﮎ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ.

ﻣﺎﻣﺎ ﻗﺪﯾﺮ ابتدا همچون دیگر خانواده های که از سرنوشت فرزندشان خبری در دست ندارند به دنبال یافتن فرزندش از سازمانی به سازمان دیگری رهسپار بود تا شاید از سرنوشت فرزندش خبری یابد اما با جنازه فرزندش که در دشتها رها شده بود مواجه میگردد،و هنگامی که دقدقه خانواده های بلوچ را مشاهده مینماید گام به گام خانواده های بلوچ ﺑﺎ ﭘﺎﯼ ﭘﯿﺎﺩﻩ حدود 3000 ﮐﯿﻠﻮﻣﺘﺮ ﺭﺍ ﺍﺯ ﮐﻮﯾﺘﻪ ﺗﺎ ﮐﺮﺍﭼﯽ  و تا اسلام اباد ﭘﯿﻤﻮﺩند  ﺗﺎ ﺻﺪﺍﯼ ﺧﻮﺩ ﻭ ﻣﺮﺩﻣﺎﻧﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ ﮔﻮﺵ ﺭﺳﺎﻧﻪ ﻫﺎﯼ ﭘﺎﮐﺴﺘﺎﻥ ﻭ ﺩﻧﯿﺎ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ.

ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻣﺎﻣﺎ ﻗﺪﯾﺮ ﺩﯾﮕﺮ ﺁﻥ ﭘﯿﺮﻣﺮﺩ ﺳﺎﺩﻩ ﻭ ﮐﺎﺭﻣﻨﺪ ﻣﻌﻤﻮﻟﯽ ﻧﯿﺴﺖ . ﻣﺎﻣﺎ ﻗﺪﯾﺮ ﺭﻫﺒﺮ ﯾﮏ ﺟﻨﺒﺶ ﺑﺪﻭﻥ ﺧﺸﻮﻧﺖ ﻭ ﻣﺪﻧﯽ ﺍﺳﺖ . ﻣﺎﻣﺎ ﻗﺪﯾﺮ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺑﻪ ﮔﺎﻧﺪﯼ ﺑﻠﻮﭼﺴﺘﺎﻥ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺟﻨﺒﺶ ﻣﺎﻣﺎ ﻗﺪﯾﺮ ﺩﯾﺮ ﯾﺎ ﺯﻭﺩ ﺣﮑﻮﻣﺖ ﭘﺎﮐﺴﺘﺎﻥ ﺭﺍ ﻭﺍﺩﺍﺭ ﺑﻪ ﭘﺎﺳﺨﮕﻮﯾﯽ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﺑﻠﻮﭺ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮐﺮﺩ .

ﻣﺎﻣﺎ ﻗﺪﯾﺮ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﭘﺲ ﺍﺯ راهپیمایی ﺭﺍﻫﭙﯿﻤﺎﯾﯽ ﺑﻪ ﺍﻋﺘﺮﺍﺿﺶ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺭﺳﺎﻧﻪ ﻫﺎ ﻭ ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻋﻤﻮﻣﯽ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ . ﺭﺳﺎﻧﻪ ﻫﺎﯼ ﻓﺎﺭﺳﯽ ﺯﺑﺎﻥ ﺟﻬﺎﻥ ﺍﻣﺎ ﻫﻨﻮﺯ ﭼﺸﻢ ﻭ ﮔﻮﺵ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺭﻭﯼ ﺍﯾﻦ ﻭﺍﻗﻌﯿﺖ ﻭ ﺟﻨﺒﺶ ﻣﺮﺩﻡ ﺑﻠﻮﭼﺴﺘﺎﻥ ﻋﻠﯿﻪ ﻧﺎﺍﻣﻨﯽ، ﺑﯿﻌﺪﺍﻟﺘﯽ ﻭ ﺳﺘﻢ ﻭ ﺑﯽ ﮐﻔﺎﯾﺘﯽ ﺣﮑﻮﻣﺖ ﭘﺎﮐﺴﺘﺎﻥ ﺑﺴﺘﻪ ﺍﻧﺪ. ﺍﻣﺎ ﺍﯾﻦ ﭼﯿﺰﯼ ﺍﺯ ﺍﺭﺯﺵ ﺣﺮﮐﺖ ﻣﺎﻣﺎ ﻗﺪﯾﺮ ﻭ ﻣﺮﺩﻡ ﺑﻠﻮﭼﺴﺘﺎﻥ ﮐﻢ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﺮﺩ ﻭ ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺭﻭﺳﯿﺎﻫﯽ ﺍﯾﻦ ﺳﮑﻮﺕ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﯾﻦ ﺭﺳﺎﻧﻪ ﻫﺎ ﺑﺎﻗﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻣﺎند.

ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻣﺎﻣﺎ ﻗﺪﯾﺮ ﺩﯾﮕﺮ ﺁﻥ ﭘﯿﺮﻣﺮﺩ ﺳﺎﺩﻩ ﻭ ﮐﺎﺭﻣﻨﺪ ﻣﻌﻤﻮﻟﯽ ﻧﯿﺴﺖ . ﻣﺎﻣﺎ ﻗﺪﯾﺮ ﺭﻫﺒﺮ ﯾﮏ ﺟﻨﺒﺶ ﺑﺪﻭﻥ ﺧﺸﻮﻧﺖ ﻭ ﻣﺪﻧﯽ ﺍﺳﺖ . ﻣﺎﻣﺎ ﻗﺪﯾﺮ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺑﻪ ﮔﺎﻧﺪﯼ ﺑﻠﻮﭼﺴﺘﺎﻥ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺟﻨﺒﺶ ﻣﺎﻣﺎ ﻗﺪﯾﺮ ﺩﯾﺮ ﯾﺎ ﺯﻭﺩ ﺣﮑﻮﻣﺖ ﭘﺎﮐﺴﺘﺎﻥ ﺭﺍ ﻭﺍﺩﺍﺭ ﺑﻪ ﭘﺎﺳﺨﮕﻮﯾﯽ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﺑﻠﻮﭺ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮐﺮﺩ .

ﻣﺎﻣﺎ ﻗﺪﯾﺮ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﭘﺲ ﺍﺯ 3000 کیلومتر ﺭﺍﻫﭙﯿﻤﺎﯾﯽ ﺑﻪ ﺍﻋﺘﺮﺍﺿﺶ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺭﺳﺎﻧﻪ ﻫﺎ ﻭ ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻋﻤﻮﻣﯽ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ . ﺭﺳﺎﻧﻪ ﻫﺎﯼ ﻓﺎﺭﺳﯽ ﺯﺑﺎﻥ ﺟﻬﺎﻥ ﺍﻣﺎ ﻫﻨﻮﺯ ﭼﺸﻢ ﻭ ﮔﻮﺵ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺭﻭﯼ ﺍﯾﻦ ﻭﺍﻗﻌﯿﺖ ﻭ ﺟﻨﺒﺶ ﻣﺮﺩﻡ ﺑﻠﻮﭼﺴﺘﺎﻥ ﻋﻠﯿﻪ ﻧﺎﺍﻣﻨﯽ، ﺑﯿﻌﺪﺍﻟﺘﯽ ﻭ ﺳﺘﻢ ﻭ ﺑﯽ ﮐﻔﺎﯾﺘﯽ ﺣﮑﻮﻣﺖ ﭘﺎﮐﺴﺘﺎﻥ ﺑﺴﺘﻪ ﺍﻧﺪ. ﺍﻣﺎ ﺍﯾﻦ ﭼﯿﺰﯼ ﺍﺯ ﺍﺭﺯﺵ ﺣﺮﮐﺖ ﻣﺎﻣﺎ ﻗﺪﯾﺮ ﻭ ﻣﺮﺩﻡ ﺑﻠﻮﭼﺴﺘﺎﻥ ﮐﻢ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﺮﺩ ﻭ ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺭﻭﺳﯿﺎﻫﯽ ﺍﯾﻦ ﺳﮑﻮﺕ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﯾﻦ ﺭﺳﺎﻧﻪ ﻫﺎ ﺑﺎﻗﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻣﺎﻧﺪ.

حرکتهای صلح طلبانه و انساندوستانه خوراک مناسبی برای رسانه های جمعی جهانی میباشد تا بدین وسیله صدای بانیان و حامیان این حرکات را به گوش جهانیان برسانند تا جهانیان از وضعیت مردمی که در این گوشه از جهان در رنج و مصیبت میباشند آگاهی یابند  اولین حرکت حقوق بشری که برای رسانیدن ندای مظلومیت مردم ستمدیه و تبلیغ دین مبین اسلام بوده است توسط نبی مکرم اسلام در 1400 سال پیش شکل گرفت و این حرکت آغاز گر عظم جانی برای تغییر و تحول در دنیایی امروزی بوده است.

جوامع اسلامی اینگونه حرکات را به باد فراموشی سپرده اند و گاها اینگونه حرکات که دارای برد عظیم خبری و تبلیغاتی میباشند در کشورهای اروپایی و آمریکایی پیگیری و اغاز میگردد که در نهایت با حمایت عمومی مردم به خاتمه میرسیده و یا در میانه راه توسط حکومتها از ادامه ممانعت یه عمل می آمده است.

حرکت ماما قدیر بلوچ و خانواده های همراهش از آن جهت بسیار مورد توجه اکثریت سازمانهای حقوق بشری قرار گرفته است که حضور چشمگیر زنان و کودکان بلوچ در آن مشهود  است و این حرکت را در طول تاریخ بلوچستان میتوان به عنوان اولین حرکت حقوق بشری برای در خواست حقوق خویش و سرنوشت فرزندانشان دانست.

سایت خبری العربیه فارسی از ماما قدیر و همراهانش اینگونه نوشته است :

ﺭﻭﺯ 28 ﻓﻮﺭﯾﻪ 2014 ﺭﺍﻫﭙﯿﻤﺎﯾﯽ ﻃﻮﻻﻧﯽ ﺧﻮﺩ ﺍﺯ ﮐﻮﯾﺘﻪ ﺑﻪ ﻣﻘﺼﺪ ﺍﺳﻼﻡ ﺁﺑﺎﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﭘﺎﯾﺎﻥ ﺭﺳﺎﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ،ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺑﺎﺷﮕﺎﻩ ﻣﻄﺒﻮﻋﺎﺕ ﺍﺳﻼﻡ ﺁﺑﺎﺩ ﺑﻪ ﭘﺮﺳﺸﻬﺎﯼ ﺧﺒﺮﻧﮕﺎﺭﺍﻥ ﭘﺎﺳﺦ ﺩﺍﺩﻧﺪ .

ﺁﻧﺎﻥ ﻧﯿﺮﻭﻫﺎﯼ ﺍﻣﻨﯿﺘﯽ ﭘﺎﮐﺴﺘﺎﻥ ﺭﺍ ﻣﺘﻬﻢ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺟﻮﺍﻥ ﻭ ﻓﻌﺎﻝ ﺳﯿﺎﺳﯽ ﺑﻠﻮﭺ ﺭﺍ ﺭﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﺭﺍ ﺳﺮ ﺑﻪ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ . ﺍﺗﻬﺎﻡ ﮐﺸﺘﻦ ﻓﻌﺎﻻﻥ ﺑﻠﻮﭺ ﭘﺎﮐﺴﺘﺎﻧﯽ ﺑﻮﯾﮋﻩ ﭘﺲ ﺍﺯ ﭘﯿﺪﺍ ﺷﺪﻥ ﺳﻪ ﮔﻮﺭ ﺩﺳﺘﻪ ﺟﻤﻌﯽ ﺩﺭ ﺧﻀﺪﺍﺭ ﺑﻠﻮﭼﺴﺘﺎﻥ ﺩﺭ ﺣﺪﻭﺩ ﯾﮑﻤﺎﻩ ﭘﯿﺶ ﻗﻮﺕ ﮔﺮﻓﺖ .

ﺧﺒﺮﮔﺰﺍﺭﯼ ﺭﻭﯾﺘﺮﺯ ﮔﺰﺍﺭﺵ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺭﺍﻫﭙﯿﻤﺎﯾﺎﻥ ﺑﻠﻮﭺ ﺑﻪ ﺭﻫﺒﺮﯼ )ﻣﺎﻣﺎ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺯﺑﺎﻥ ﺍﺭﺩﻭ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎﯼ ﺩﺍﯾﯽ ﺍﺳﺖ ( ﺩﺍﯾﯽ ﻗﺪﯾﺮ ﺑﻠﻮﭺ ﭘﺪﺭ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪﮔﺎﻥ ﺭﺑﻮﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﭘﺲ ﺍﺯ ﻃﯽ ﺣﺪﻭﺩ 3000 ﮐﯿﻠﻮﻣﺘﺮ ) 1900 ﻣﺎﯾﻞ ( ﺑﻪ ﺍﺳﻼﻡ ﺁﺑﺎﺩ ﺭﺳﯿﺪﻩ ﺍﻧﺪ ﻭ ﻗﺼﺪ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺑﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺍﻋﺘﺮﺍﺽ ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺭﻓﺘﻦ ﻋﺰﯾﺰﺍﻧﺸﺎﻥ ﺩﺍﺩﺧﻮﺍﻫﯽ ﮐﻨﻨﺪ .

ﺣﺪﻭﺩ 100 ﻣﻌﺘﺮﺽ ﺑﻠﻮﭺ ﺩﺭ ﺭﻭﺯﻫﺎﯼ ﭘﺎﯾﺎﻧﯽ ﺍﯾﻦ ﻫﻔﺘﻪ ﻭﺍﺭﺩ ﺍﺳﻼﻡ ﺁﺑﺎﺩ ﺷﺪﻧﺪ . ﺍﯾﻦ ﺭﺍﻫﭙﯿﻤﺎﯾﺎﻥ ﺭﻭﺯ 27 ﺍﮐﺘﺒﺮ 2013 ﺭﺍﻫﭙﯿﻤﺎﯾﯽ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯ ﮐﻮﯾﺘﻪ ﻣﺮﮐﺰ ﺍﯾﺎﻟﺖ ﺑﻠﻮﭼﺴﺘﺎﻥ ﺑﻪ ﺳﻮﯼ ﮐﺮﺍﭼﯽ ﺁﻏﺎﺯ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﺍﺯ ﺁﻧﺠﺎ ﺭﻭﺍﻧﻪ ﺍﺳﻼﻡ ﺁﺑﺎﺩ ﺷﺪﻧﺪ .

ﺭﺍﻫﭙﯿﻤﺎﯾﺎﻥ ﺗﺼﺎﻭﯾﺮﯼ ﺍﺯ ﺑﺴﺘﮕﺎﻥ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺭﻓﺘﻪ ﯾﺎ ﻣﻔﻘﻮﺩ ﺷﺪﻩ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺎ ﻧﺎﻡ ﻭ ﺗﺎﺭﯾﺦ ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺷﺪﻥ ﺁﻧﺎﻥ ﺩﺭ ﻃﻮﻝ ﺭﺍﻫﭙﯿﻤﺎﯾﯽ ﺩﺭ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﻭ ﺍﺯ ﺩﻭﻟﺖ ﭘﺎﮐﺴﺘﺎﻥ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺍﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﺮﺍﯼ ﭘﯿﺪﺍ ﮐﺮﺩﻥ ﺑﺴﺘﮕﺎﻥ ﺁﻧﺎﻥ ﻭ ﻣﺤﺎﮐﻤﻪ ﺟﻨﺎﯾﺘﮑﺎﺭﺍﻧﯽ ﮐﻪ ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ ﻭ ﻧﺰﺩﯾﮑﺎﻧﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﺭﺑﻮﺩﻩ ﺍﻧﺪ ﺩﺭ ﺩﺍﺩﮔﺎﻩ ﺍﻗﺪﺍﻡ ﮐﻨﺪ.

یکی از  اعضای ﺍﺋﺘﻼﻑ ﺟﻮﺍﻧﺎﻥ ﭘﺎﮐﺴﺘﺎﻥ ﻭ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺭﺍﻫﭙﯿﻤﺎﯾﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﺑﻪ ﺭﻭﯾﺘﺮﺯ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﻣﻌﺘﺮﺿﺎﻥ ﺑﻠﻮﭺ ﺧﻮﺍﻫﺎﻥ ﻋﺪﺍﻟﺖ ﻭ ﻣﺤﺎﮐﻤﻪ ﻋﺎﺩﻻﻧﻪ ﺟﻨﺎﯾﺘﮑﺎﺭﺍﻧﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﺮﺩﻡ ﺑﻠﻮﭺ ﺳﺘﻢ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ .

ﭘﻠﯿﺲ ﺑﻪ ﺭﺍﻫﭙﯿﻤﺎﯾﺎﻥ ﺍﻃﻤﯿﻨﺎﻥ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﻧﻤﯽ ﺩﻫﺪ ﮐﺴﯽ ﺑﻪ ﺁﻧﺎﻥ ﺁﺳﯿﺐ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ . ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﻓﻌﺎﻻﻥ ﻣﺪﻧﯽ ﺑﻠﻮﭺ ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺷﺪﻥ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺟﻮﺍﻥ ﻭ ﻓﻌﺎﻝ ﺑﻠﻮﭺ ﺍﺯ ﺍﻭﺍﺳﻂ ﺳﺎﻝ  ﻭ ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﺩﻭﻟﺖ ﭘﺮﻭﯾﺰ ﻣﺸﺮﻑ ﺁﻏﺎﺯ ﺷﺪ . ﺩﺭ ﺁﻥ ﺯﻣﺎﻥ ﮊﻧﺮﺍﻝ ﻣﺸﺮﻑ ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﺍﺯ ﺑﻠﻮﭼﻬﺎ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺧﻮﺍﺳﺘﺎﺭ ﺍﺳﺘﻘﻼﻝ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻭ ﺳﻬﻢ ﻋﺎﺩﻻﻧﻪ ﺍﺯ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻭ ﺛﺮﻭﺗﻬﺎﯼ ﻃﺒﯿﻌﯽ ﺑﻠﻮﭼﺴﺘﺎﻥ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﺑﻪ ﺑﻬﺎﻧﻪ ﺷﻮﺭﺵ ﺳﺮﮐﻮﺏ ﮐﺮﺩ .

ﺩﻭ ﺳﺎﻝ ﭘﯿﺶ ﺗﺸﮑﻠﯽ ﺑﺎ ﻧﺎﻡ ( ﺻﺪﺍﯼ ﮔﻤﺸﺪﮔﺎﻥ ﺑﻠﻮﭺ) ﻓﻬﺮﺳﺘﯽ ﺍﺯ 12000 ﺑﻠﻮﭺ ﺭﺍ ﮐﻪ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ ﺗﻮﺳﻂ ﺣﮑﻮﻣﺖ ﭘﺎﮐﺴﺘﺎﻥ ﺭﺑﻮﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﺍﻧﺪ ﺑﻪ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﻣﻠﻞ ﺩﺍﺩ .

ﻣﺎﻣﺎ ﻗﺪﯾﺮ ﺑﻠﻮﭺ ﻣﺮﺩ 70 ﺳﺎﻟﻪ ﺍﯼ ﮐﻪ ﺭﻫﺒﺮﯼ ﺍﯾﻦ ﺭﺍﻫﭙﯿﻤﺎﯾﯽ ﺭﺍ ﺑﺮ ﻋﻬﺪﻩ ﺩﺍﺭﺩ ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﻌﺪﺍﺩ ﺭﺑﻮﺩﻩ ﺷﺪﮔﺎﻥ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻭ ﺣﺪﻭﺩ 18000 ﻧﻔﺮ ﺍﺳﺖ . ﺑﺎ ﺍﯾﻦ ﺣﺎﻝ ﺩﻭﻟﺖ ﭘﺎﮐﺴﺘﺎﻥ ﺍﯾﻦ ﺗﻌﺪﺍﺩ ﺭﺍ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺗﺮ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﺪ.

ﻓﻌﺎﻻﻥ ﺣﻘﻮﻕ ﺑﺸﺮ ﺑﻠﻮﭺ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻨﺪ ﮐﻪ ﻧﯿﺮﻭﻫﺎﯼ ﭘﺎﮐﺴﺘﺎﻧﯽ ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﺍﺯ ﺑﻠﻮﭼﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﺪﻭﻥ ﻣﺤﺎﮐﻤﻪ ﺩﺭ ﺩﺍﺩﮔﺎﻩ ﺑﻪ ﻗﺘﻞ ﺭﺳﺎﻧﺪﻩ ﻭ ﺍﺟﺴﺎﺩ ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺑﯿﺎﺑﺎﻧﻬﺎ ﺩﻓﻦ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ . ﺁﻧﺎﻥ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻨﺪ ﮐﻪ ﮔﻮﺭﻫﺎﯼ ﺩﺳﺘﻪ ﺟﻤﻌﯽ ﭘﯿﺪﺍ ﺷﺪﻩ ﺩﺭ ﺧﻀﺪﺍﺭ ﺷﺎﻫﺪﯼ ﺑﺮ ﺍﯾﻦ ﻣﺪﻋﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ.

ﺩﺭ ﻫﻤﯿﻦ ﺭﺍﺑﻄﻪ، ﻧﻮﺍﺯ ﺷﺮﯾﻒ ﻧﺨﺴﺖ ﻭﺯﯾﺮ ﭘﯿﺸﺘﺮ ﻭﻋﺪﻩ ﺩﺍﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺗﺼﺪﯼ ﻣﻘﺎﻡ ﻧﺨﺴﺖ ﻭﺯﯾﺮﯼ ﺑﺮﺍﯼ ﺣﻞ ﻣﺸﮑﻞ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﮔﻢ ﺷﺪﻩ ﺗﻼﺵ ﮐﻨﺪ . ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺣﺎﺿﺮ ﮐﻤﯿﺴﯿﻮﻧﯽ ﺩﺭ ﺩﯾﻮﺍﻥ ﻋﺎﻟﯽ ﮐﺸﻮﺭ ﻧﯿﺰ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺭﺳﯿﺪﮔﯽ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺍﺳﺖ .

ﺟﺎﻥ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻠﯿﺪﻩ ﺳﺨﻨﮕﻮﯼ ﺩﻭﻟﺖ ﺍﯾﺎﻟﺘﯽ ﺑﻠﻮﭼﺴﺘﺎﻥ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ ﮐﻪ ﺩﻭﻟﺖ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻧﺎﺭﺍﺣﺖ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺩﺭ ﺗﻼﺵ ﺍﺳﺖ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﻫﺎﯼ ﮔﻢ ﺷﺪﮔﺎﻥ ﮐﻤﮏ ﮐﻨﺪ. ﺍﻣﺎ ﺳﺨﻨﮕﻮﯼ ﺷﺒﻪ ﻧﻈﺎﻣﯽ ﻣﺮﺯﺑﺎﻧﯽ ﭘﺎﮐﺴﺘﺎﻥ ، ﮐﻪ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺷﺪﻥ ﺑﻠﻮﭼﻬﺎ ﻣﻮﺭﺩ ﺳﺮﺯﻧﺶ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺑﺎﺭﻩ ﻫﯿﭻ ﭘﺎﺳﺨﯽ ﺑﻪ ﺧﺒﺮﻧﮕﺎﺭﺍﻥ ﻧﺪﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ .

ﺩﺭ ﺑﺨﺸﯽ ﺍﺯ ﻣﺴﯿﺮ ﺭﺍﻫﭙﯿﻤﺎﯾﯽ ﻃﻮﻻﻧﯽ ﻣﺎﻣﺎ ﻗﺪﯾﺮ ﺑﻠﻮﭺ ﻭ ﻫﻤﺮﺍﻫﺎﻥ ﻭﯼ ، ﭘﺲ ﺍﺯ ﺩﺭﯾﺎﻓﺖ ﺑﺮﺧﯽ ﺗﻬﺪﯾﺪﺍﺕ، ﺍﺯ ﺳﻮﯼ ﭘﻠﯿﺲ ﻭ ﺁﻣﺒﻮﻻﻧﺲ ﺍﯾﻦ ﮔﺮﻭﻩ ﺭﺍ ﺍﺳﮑﻮﺭﺕ ﮐﺮﺩﻧﺪ ﻭ ﺩﺭ ﻃﻮﻝ ﻣﺴﯿﺮ ﻧﯿﺰ ﻣﺮﺩﻡ ﺷﻬﺮﻫﺎﯼ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺍﺯ ﺁﻧﺎﻥ ﺍﺳﺘﻘﺒﺎﻝ ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ .

ﺭﺍﻫﭙﯿﻤﺎﯾﺎﻥ ﺩﺭ ﺑﺪﻭ ﻭﺭﻭﺩ ﺑﻪ ﺍﺳﻼﻡ ﺁﺑﺎﺩ ﻧﯿﺰ ﺗﻮﺳﻂ ﺟﻤﻌﯽ ﺍﺯ ﻣﺮﺩﻡ ﻭ ﻓﻌﺎﻻﻥ ﺍﯾﻦ ﺷﻬﺮ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺳﺘﻘﺒﺎﻝ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻭ ﮔﻠﺒﺎﺭﺍﻥ ﺷﺪﻧﺪ . ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﺍﺯ ﺭﺳﺎﻧﻪ ﻫﺎﯼ ﭘﺎﮐﺴﺘﺎﻥ ﺭﺍﻫﭙﯿﻤﺎﯾﯽ ﻣﺎﻣﺎﻗﺪﯾﺮ ﺑﻠﻮﭺ ﻭ ﻫﻤﺮﺍﻫﺎﻥ ﻭﯼ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺭﺍﻫﭙﯿﻤﺎﯾﯽ ﻣﻌﺮﻭﻑ ﻧﻤﮏ ﮔﺎﻧﺪﯼ ﺗﺸﺒﯿﻪ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﺍﻭ ﺭﺍ ﮔﺎﻧﺪﯼ ﺑﻠﻮﭼﺴﺘﺎﻥ ﻧﺎﻣﯿﺪﻩ ﺍﻧﺪ .

ﯾﮏ ﻣﻌﺘﺮﺽ 10 ﺳﺎﻟﻪ، ﺑﻪ ﻧﺎﻡ ﻋﻠﯽ ﺣﯿﺪﺭ ﻧﯿﺰ ﮐﻪ ﭘﺪﺭﺵ ﺟﺰﻭ ﺭﺑﻮﺩﻩ ﺷﺪﮔﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﺑﻪ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﭼﻨﺪ ﮐﻮﺩﮎ ﻭ ﺷﻤﺎﺭ ﺯﯾﺎﺩﯼ ﺍﺯ ﺯﻧﺎﻥ ﺑﻠﻮﭺ ﺍﯾﻦ ﮔﺮﻭﻩ ﺭﺍ ﻫﻤﺮﺍﻫﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ . ﻋﻠﯽ ﺣﯿﺪﺭ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ ﮐﻪ ﭘﺪﺭﺵ ﺍﺯ ﺳﺎﻝ 2010 ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﺍﻭ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻣﺴﻠﺢ ﺑﺎ ﺩﻭ ﺍﺗﻮﻣﺒﯿﻞ ﺟﻠﻮﯼ ﭘﺪﺭ ﺍﻭ ﺭﺍ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻭ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ .

ﺑﺮﺧﯽ ﺍﺯ ﺑﺎﺯﺩﺍﺷﺖ ﺷﺪﮔﺎﻥ ﺩﺭ ﺯﻧﺪﺍﻧﻬﺎﯼ ﭘﺎﮐﺴﺘﺎﻥ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﻋﻠﯽ ﺣﯿﺪﺭ ﮔﻔﺘﻪ ﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﭘﺪﺭﺵ ﺭﺍ ﺩﺭ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺑﺎﺯﺩﺍﺷﺘﮕﺎﻫﻬﺎ ﺩﯾﺪﻩ ﺍﻧﺪ ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺩﻟﯿﻞ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﺍﺵ ﺍﻣﯿﺪﻭﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﺍﻭ ﻫﻨﻮﺯ ﺯﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ .