نامه جمعی از زندانیان سیاسی بند ۳۵۰ درباره مسئولیت علمای اسلام خطاب به مراجع شیعه

جمعی از زندانیان سیاسی بند ۳۵۰ در نامه ای به مراجع وعلمای شیعه با اشاره به حمله به زندانیان سیاسی بند ۳۵۰، نوشته اند: آیا این سکوت دال بر رضایت است، یا بی خبری و یا بی تفاوتی و یا از روی مصلحت؟ 

در بخشی از این نامه آمده است: آیا بر علما نیست که نمایندگان خود را برای تحقیق و تفحص در خصوص فاجعه بند ۳۵۰ و مجموعه ظلمها و جنایاتی که در حق محبوسین صورت می گیرد و از بدیهی ترین امکانات هم محروم هستند اعزام نمایند.

نویسندگان نامه از مراجع شیعه پرسیده اند: علما و اندیشمندان دینی که وارثان انبیاء تلقی می شوند حقیقتا در این مقطع از زمان چه مسئولیتی دارند و عهده دار چه وظیفه ای هستند؟ آیا وظیفه ایشان سکوت بی حد و حصری است که اختیار کرده اند؟

در ادامه نامه آمده است: چه نیکو اندیشمندانی هستند که زانو زنند و چه پلشت علمایی هستند آنان که در برابر سلاطین جبین بر زمین بسایند.

در بخش دیگری از این نامه آمده است: این همه دروغ و این همه تناقض گویی و این همه حقیقت پوشانی از طرف این باطل مسلکان و سكوت علما که حقانیت و حقیقت جویی را واجب شرعی می دانند و دروغ گویی را گناه بر می شمارند برای چیست؟