نامه ی معلمی سیستانی جهت رسیدگی به پرونده ی برادرهای دستگیر شده ی بلوچستانی

چندی قبل با اعلام خبر انهدام دو باند تروریستی در شرق استان که عامل ترور قشر زحمت کش معلمین و ارتکاب صدها جنایت دیگر بودند از شادی در پوست خود نمی گنجیدم.

تا اینکه به یکی ازشاگردانم از منطقه ی سرباز که ارتباط نزدیکی با او داشتم تماس گرفتم و مثل قبل همچنان گرم و صمیمی با من صحبت کرد تا اینکه گفتگوی مان به اوضاع منطقه و دستگیری تروریست ها کشیده شد، انتظار داشتم خوشحال باشد ولی بالعکس با صدایی آکنده از بغض داستان مظلومیت این دستگیرشدگان را تعریف کرد و تازه متوجه شدم که هر 30 نفر از اهالی روستای باصفای نصیرآباداند که بر خلاف گفته ی مسولیین هر کدام در خانه هایشان بدون هیچ آلت جرم و مدرکی دستگیر شده بودند ،نصیرآباد؛جایی که سال های زیادی مأمن و مأواى من بود،تمام خاطرات اولیین سفرم به آنجا در جلوی دیدگانم قرار گرفتند، از اشک های دانه درشت مادرم تا ترس و اضطراب خودم که هر آن احتمال میدادم در مسیرم اتوبوس مان نگه داشته شود و گروهی تروریست ما را به گروگان بگیرند …

اما وقتی در نیمه های شب به آنجا رسیدم و با استقبال گرم صاحباخانه و فرزندانش رو به رو شدم، و در طول روزهای بعدی حمایت های همه جانبه و پدرانه ی امام جمعه، شوراها و معتمدین آنجا را دیدم تمام اضطرابم به آرامشی وصف ناپذیر مبدل شد و همین باعث ماندگاری ام در آن روستای کوچک و باصفا شد.

روزبه روز با شناختی که نسبت به مردم این منطقه و بویژه کودکان معصومش به دست می آوردم از تصورات غلطی که پیشینه ی ذهنی ام شده بودند شرمم می آمد، قبل از این بلوچستان را سرزمینی عقب افتاده با مردمانی خشن و کودکانی کودن و بی استعداد تصور می کردم اما وقتی مردان محترم و جوانان نجیب آنجا را دیدم که اگر در مسیری به پستت می خوردند تا مسافت یک کیلومتری  سرشان را پایین می انداختند و راهشان را کج می کردند تا غریبه هایی چون من احساس امنیت کنند. دانش آموزانی که اگر زمینه اش فراهم می شد در کشور هم رتبه می آوردند.
اما صد افسوس برخی منفعت طلبان با دیو جهل و نادانی بودجه های کلان و اموال فراوانی را به جیب می زدند و در این زمینه نهایت تلاش شان را می کنند تا این ملت غیور تحت آماج شررهای جهالت همچنان بماند…

جناب آقای رحیمی، من شما را به عنوان فردی مهربان و دلسوز می شناسم و به شما هشدار میدهم مبادا عقده های نام طلبی و سودجویی برخی افراد که با جان به لب کردن و سر به دار کردن مظلومان دیرگاهیست ارتزاق می کنند باعث شود بی گناهانی، جوانی و بهترین فرصت زندگیشان تباه، عدالت حکومت مهدوی ونام زیبای سربازان گمنام امام زمان زیر سوال برود.

به عنوان معلمی سیستانی که سالها میهمان این مردم عزیز بودم از شما خواهش می کنم ،شما و سایر زحمت کشان نظام شخصا بررسی پرونده ها را به عهده گرفته و گزارش های افراد مغرضی را که طبق شناختم در برهه ای از زمان با جهل این مردم ارتزاق می کردند و  امروز با جانشان را نادیده بگیرید تا مشت محکمی باشد بر آنان که منافع شخصی را براهداف توسعه و پیشبرد استان ترجیح می دهند.

از یاد نبریم؛ عدالت اجتماعی زیر بنای حکومت اسلامی ست.
م.شهرکی- سیستان، زابل
15 اسفند 93