در مراسم نماز جمعه زاهدان در روز جمعه ۲۶ دیماه ۱۴۰۴، مولانا عبدالحمید با انتقاد از برخی رویههای امنیتی و رسانهای در کشور، گرفتن اعتراف اجباری را مغایر با اصول دینی، اخلاقی و صداقت انسانی دانست و تأکید کرد که چنین اقداماتی فاقد مشروعیت شرعی و انسانی است.
وی با اشاره به نقش اطلاعرسانی نادرست در تشدید بحرانها گفت: «انتشار گزارشهای دروغ و روایتهای غیرواقعی نهتنها به حل مسائل کمک نمیکند، بلکه موجب پیچیدهتر شدن وضعیت، افزایش بیاعتمادی عمومی و تضعیف سرمایه اجتماعی میشود.» مولانا عبدالحمید بر ضرورت پایبندی به حقیقت، شفافیت و رعایت کرامت انسانی در برخورد با شهروندان تأکید کرد.
مولانا عبدالحمید همچنین با اشاره به رویدادهای هشتم مهرماه ۱۴۰۱ در زاهدان، اظهار داشت در آن روز که صدها تن از شهروندان بلوچ کشته و زخمی شدند، مقامهای جمهوری اسلامی بهجای پاسخگویی، با نسبت دادن برچسبهایی چون «تجزیهطلبی» تلاش کردند صورت مسئله را پاک کنند.
به گفته وی، این رویکرد در اعتراضات جاری نیز ادامه دارد و کشتهشدگان در روایتهای رسمی بهعنوان «تروریست» یا «افراد مسلح» معرفی میشوند؛ موضوعی که به باور مولانا عبدالحمید، نهتنها به شفافسازی کمک نمیکند، بلکه حقوق قربانیان و خانوادههای آنان را نادیده میگیرد و به تشدید تنشهای اجتماعی دامن میزند.
وی در پایان تأکید کرد که برخورد مسئولانه با اعتراضات و نارضایتیهای اجتماعی مستلزم پرهیز از برچسبزنی، پذیرش واقعیتها، رعایت حقوق شهروندی و حرکت بهسوی گفتوگو و پاسخگویی شفاف است.
