چند سالی است که مسؤلین وزارت کشور و در رأس آن فرماندهی انتظامی کشور هر از چندگاهی خبر از انسداد مرز و درصد پیشرفت کار و مبالغ بسیار هنگفتی که در این مسیر هزینه می شود سخن می گویند.
همین چند روز پیش بود فرمانده انتظامی کشور در بازدید از نقاط مرزی جنوب استان از اختصاص ۱۰۰میلیارد تومان برای انسداد ۷۰کیلومتر باقی مانده از مرز ۱۶۰۰کیلومتری استان با کشورهای همسایه خبر داد یعنی ۱۷۰۰میلیارد تومان برای انسداد مرز هزینه شده!
آیا واقعا مرز با این مبلغ مسدود شده یا خواهد شد؟!
آیا در این عصر ارتباطات و دهکده جهانی مرزهای فیزیکی همچنان جایگاه قبلی خود را حفظ کرده اند؟
آیا اگر فردی یا گروهی متخاصم قصد خرابکاری در کشوری دیگر دارد حتما باید از دیوار مرزی عبور کند؟
آیا القاعده برای انهدام برج های تجارت جهانی افراد را از زیر سیم های خاردار به آمریکا فرستاد؟!
و هزاران آیای دیگر.
بنظر شما خوانندگان با ۱۷۰۰میلیارد تومان چند هزار شغل در این استان محروم ایجاد میشد؟چند سد احداث میشد؟چند قنات احیا میشد؟چند جوان می توانست ازدواج کند؟چند بازارچه مرزی و منطقه ویژه اقتصادی ایجاد میشد؟چند مدرسه احداث می شد؟چند دانشگاه.چند مرکز فنی حرفه ای؟چند چند و باز هم چند؟
اگر این ۱۷۰۰میلیارد تومان در موارد فوق الذکر برای استان هزینه می شد.آیا ما دغدغه بیسوادی، بیکاری و خشکسالی و قاچاق سوخت و…. را در استان همچنان داشتیم؟!
آیا تاکنون با وجود هزینه ۱۶۰۰میلیارد تومانی جلوی قاچاق سوخت و دیگر تحرکات مرزی را توانستیم آنطور که انتظار داشتیم بگیریم؟
آیا شاخص های آموزشی و اجتماعی و اشتغال جوانان بهبودی در آن حاصل شده است؟
حال چه شده که همه مسؤلین استانی و کشوری با افتخار از انسداد مرزها با هزینه های هزاران میلیاردی حرف میزنند درحالی که کودکان ما بدلیل بیکاری پدر از سو تغذیه جان خود را از دست میدهند؟جوانان ما درآتش بیکاری خودروهای حمل گازوییل قاچاق می سوزند و دانش آموزان ما بدلیل فراهم نبود شرایط یکسان تحصیلی نسبت به استان های برخوردار درصدی از آنها قلم و کتاب را کنار گذاشته و به قتل و دزدی و … مشغول هستند؟
بدون شک آیندگان به این درایت و تفکر مسؤلین وزارت کشور و فرماندهی انتظامی کشور و شورای عالی امنیت ملی خواهند خندید همین درایتی که الان باعث تاسف و آه و حسرت جوانان و شهروندان استان سیستان و بلوچستان شده است.
محمدابراهیم رودینی
۱۶/۹/۹۳
