خانواده های بلوچستان کمترین درآمد سالانه کل کشور را دارند

مرکز آمار ایران نتایج آمارگیری از هزینه و درآمد خانوارهای شهری کشور در سال 1390 با مرجعه به 18727 خانوار نمونه و با جمعیتی برابر 68541 نفر که طی 12 ماه انجام گرفته است، را در حالی اعلام کرد که بلوچستان در قعر جدول درامد سالانه قرار دارد.

به گزارش کمپین فعالین بلوچ به نقل از مهر، بر اساس نتایج این گزارش در سال 1390، متوسط هزینه سالانه خانوار شهری برابر 132716096 ریال بوده که از این مقدار 24.68 درصد مربوط به هزینه های خوراکی و دخانی و 75.32 درصد مربوط به هزینه های غیرخوراکی است.

متوسط هزینه سالانه خانوار شهری در مقایسه با رقم مشابه در سال 1389، 16.75 درصد افزایش یافته است. هزینه های خوراکی و دخانی خانوار در سال 1390 نسبت به سال 1389 معادل 25.21 درصد و هزینه های غیرخوراکی معادل 14.22 درصد افزایش یافته است.

بررسی ترکیب هزینه های خوراکی و غیرخوراکی یک خانوار در تمام گروه های هزینه نشان می دهد، غیر از گروه 12000000 ریال و کمتر، در سایر گروه های هزینه، سهم هزینه های غیرخوراکی خانوار بیش از سهم هزینه های خوراکی بوده است.

متوسط هزینه ها و درآمد خانوار بر حسب استان

بررسی متوسط هزینه کل سالانه یک خانوار شهری نشان می دهد که استان تهران با 169509848 ریال بیشترین و استان سیستان و بلوچستان با 86020222 ریال کمترین هزینه را در سال 1390 داشته اند.

بر اساس نتایج به دست آمده استان تهران با 138952863 ریال بیشترین و استان سیستان و بلوچستان با 54440948 ریال کمترین متوسط هزینه های غیرخوراکی سالانه یک خانوار شهری را در سال 1390 دارا است.

استان ایلام با 49499400 ریال بیشترین و استان یزد با 24756605 ریال کمترین متوسط هزینه خوراکی و دخانی سالانه یک خانوار شهری را نشان می دهد. همچنین استان تهران با 165371436 بیشترین و استان آذربایجان شرقی با 97056828 ریال، کمترین متوسط درآمد سالانه یک خانوار شهری را در سال 1390 به خود اختصاص داده است.

درآمدهای خانوار

بر اساس نتایج به دست آمده متوسط درآمد اظهارشده سالانه یک خانوار شهری در سال 1390، برابر 130301445 ریال بوده که نسبت به سال قبل، 22.75 درصد افزایش داشته است. بررسی منابع تامین درآمد خانوارهای شهری نشان می دهد که 55.20 درصد درآمد از محل درآمدهای متفرقه، 29.39 درصد از مشاغل “مزد و حقوق بیگری” و 15.40 درصد از مشاغل “آزاد”، تامین شده است.

بررسی متوسط درآمد سالانه یک خانوار شهری بر حسب فعالیت اصلی محل کار سرپرست خانوار نشان می دهد، خانوارهایی که فعالیت اصلی محل کار آنها، آموزش است با درآمد اظهار شده سالانه 177220714 ریال، بیشترین درآمد و خانوارهایی که فعالیت اصلی محل کار سرپرست آنها خانوارهای معمولی دارای مستخدم است، با درآمد اظهار شده سالانه 103410012 ریال کمترین درآمد را در سال 1390 داشته اند.

در سال 1390 متوسط هزینه خوراکی و دخانی یک خانوار شهری، برابر 32751543 ریال بوده است که در مقایسه با سال 1389 به میزان 25.2 درصد افزایش نشان می دهد. بر اساس نتایج این بررسی، در بین هزینه های خوراکی و دخانی بیشترین سهم، 23.7 درصد، مربوط به هزینه “گوشت” بوده و هزینه های مربوط به “آرد، رشته، نان، غلات و فرآورده های آن” با 23 درصد، میوه ها و سبزی با 16.7 درصد، شیر و فرآورده های آن و تخم پرندگان با 10.6 درصد و نوشابه ها، غذاهای آماده و دخانی ها با 7.6 درصد در مراتب بعدی اهمیت قرار داشته است.

همچنین در سال 1390 هزینه های مربوط به هزینه های مربوط به آرد، نان، غلات و فرآورده های آن 62.8 درصد، شیر و فرآورده های آن و تخم پرندگان 29.4 درصد، خشکبار، آجیل و حبوب 27.3 درصد، روغن ها و چربی ها 23.1 درصد، “قند، شکر، شیرینی ها، چای، قهوه و کاکائو” 22.1 درصد، “نوشابه ها، غذاهای آماده و دخانی ها” 14.2 درصد، “گوشت” .14 درصد، “میوه و سبزی ها” 11.3 درصد و “ادویه ها و چاشنی ها و سایر ترکیب های خوراکی” 11.8 درصد نسبت به ارقام هزینه مشابه سال قبل افزایش داشته است.

در سال 1390، متوسط هزینه های غیرخوراکی یک خانوار شهری برابر 99964553 ریال بوده است ، که در مقایسه با سال قبل، افزایشی برابر با 14.2 درصد نشان می دهد. هزینه “مسکن” با سهمی معادل 44.4 درصد از کل هزینه های غیرخوراکی، بیشترین سهم را دارا بوده است . هزینه های “حمل و نقل و ارتباطات” با 16.5 درصد، “کالاها و خدمات متفرقه” با 12.3 درصد، “بهداشت و درمان” با 11.6 درصد و “پوشاک و کفش” با 5.6 درصد در مراتب بعدی قرار دارند.

طبق اعلام مرکز آمار ایران در سال 1390، هزینه های “مسکن” 19.9 درصد،”حمل و نقل و ارتباطات” 15.2 درصد، “بهداشت و درمان” 10.6 درصد، “پوشاک و کفش” 3.1 درصد، “تفریحات ، سرگرمی ها، تحصیل و آموزش” 3.2 درصد نسبت به سال قبل افزایش داشته است.